صدای کوبه درب های قدیمی ایران کوبه یا کلون آیا تاکنون در حین قدم زدن در بافت سنتی شهرها به درب های منازل توجه کرده اید؟ درب هایی که اغلب چوبی بوده و روی آن ها قطعات فلزی بیشماری دیده می شود. این قطعات می تواند به صورت دایره هایی باشد که به آن ها گل میخ گفته می شود. اما موردی که بر روی این درب ها جلب توجه می کند. دوقطعه از جنس فلزات است. که بر روی دو لنگه از درب های قدیمی قرار دارد. نام آن ها چیست؟ بله درست حدس زدید به این قطعات کلون یا کوبه می گویند. این کلون ها برای کوبیدن درب استفاده می شد. که افراد داخل در منزل را متوجه حضور شخصی در پشت درب نماید. شکل کلون ها کلون ها به طور عمده به حالت گرد و کشیده می باشند. نمونه گرد آن ها نشانگر زنانگی و نمونه کشیده آن ها نشانگر مردانگی است. البته شکل عمده کوبه ها به همین منوال است که به صورت های متفاوتی تزئین می شوند. این تزئینات برگرفته از سلایق هنرمندان بوده است. صدای کوبه ها حال نکته مهم این است که چرا دو کلون با مظاهر زنانگی و مردانگی وجود داشته است. دلیل این امر این است که اهل منزل متوجه شوند. که جنسیت شخص ایستاده در پشت درب چیست؟ به علت اهمیت حرمت و کانون خانواده و درونگرایی و برونگرایی خانه ها در گذشته. (که در این رابطه نیز در مقالات بعدی صحبت خواهیم کرد.) زنان فقط در صورتی که شخص پشت درب نیز زن باشد. درب را باز می کردند. این موضوع از

آرک توریسم گردشگران معمار شبنم شیخی پور مهتاب علی بیگی نقاشی ایرانی موضوعی است. بسیار زیبا و جذاب. از میان هنرهای گوناگون هنر نقاشی ایرانی می تواند. نقاشی ایرانی نزدیکترین پیوند را میان جهان معقول و عالم محسوس برقرار سازد. زیرا این هنر نه چون فن موسیقی به یکباره از توسل به نمودهای مادی و عینی بر کنار است. به این منظور نیست. که پیکرسازی و معماری کاملاى در بند شکل ها و قالب های جهان محسوس است. از آن جا که در این هنر جهان چند بُعدی که در ان زندگی می کنید. با قواعد و وسایل مخصوصی بر روی صفحه ای که تنها دارای دو بعد یعنی پهنا و درازا می باشد. منعکس می گردد. به وسیله ی خط و رنگ و شکل حالت گوناگون درونی و برونی جهان و عوالم مربوط به دریافت انسان از عالم بازگو می گردد. از این نظر یک قطعه ی نقاشی ایرانی ممتاز در حد خود نموداری از مجموعه ی حقایق مربوط به هستی است. چون آیینه ای است که برای نمایش عوالم گوناگون وجود در پیش دیدگان بیننده قرار گرفته باشد. به همان نسبتی که که هنر نقاشی ایرانی نوین از مکتب رنسانس و پرسپکتیو تصنعی آن جدا است. به همان نسبت به عالم واقعی هنر و بینش و روشنایی درونی نزدیک می گردد. مگر نه آن است که که نتیجه ی علم مرایای تصنعی آن شد. که پس از اندک زمانی شیوه ی باروک و انواع گوناگون تجسم نقوش گول زن و دروغین با توسل به تمهیدات این فن زمینه را برای انحطاط فراهم آور